Barchi, 30 maart 2008

Op zondag 9 maart hadden we onze verhuisborrel in Amsterdam. Het einde van bijna dertig jaar in Amsterdam, aan de vooravond van onze emigratie naar Italië. Na de borrel zijn we de volgende dag direct begonnen met afbreken van kasten en het inpakken van dozen. Maandag en dinsdag waren de laatste werkdagen van Emile voor een baas en vrijdag kwamen de nieuwe eigenaren van ons appartement op het Java-eiland langs voor de sleuteloverdracht.
De dag van de verhuizing, op zaterdagochtend 15 maart, was het gelukkig stralend weer. Op het laatste moment hadden we nog een aantal vrienden opgetrommeld om de gehuurde vrachtwagen en onze bestelbus en aanhanger (29 + 5 m3) in te pakken. We hadden de hoeveelheid goed ingeschat, alles ging er precies in. Om ca. 18.00 uur begonnen Frans en Felix aan de tocht naar Barchi met een volle vrachtwagen. Wij bleven nog even voor een laatste schoonmaak, de laatste spullen in de auto te leggen en de buren gedag te zeggen. Om 19:45 uur en zijn wij toen ook maar vertrokken.

Onderweg hadden we gelukkig goed weer. Via sms hielden we elkaar op de hoogte. Bij de grens van Oostenrijk waren we in de buurt van Felix en Frans gekomen, maar door moeheid overmand hebben we de auto stil gezet om even te slapen. Na 1,5 uur schrokken we wakker en was het al licht. We hebben Frans en Felix niet meer kunnen inhalen, maar kwamen op zondagmiddag 16:45 uur bijna precies gelijk aan bij ons huis. Frans en Felix hadden inmiddels Emmie van het treinstation in Fano opgehaald, die zaterdag naar Milaan was gevlogen om ons bij te staan met het uitpakken en aankomen. Het was een vreemd gezicht om een grote rode KAV vrachtwagen door de haarspeldbochten bij Barchi naar ons huis te zien afdalen.

Bij aankomst beginnen we altijd eerst met een rondje om het huis. Alles zag er goed uit en alle boompjes, die we eind vorig jaar hadden gepland, hadden overplaatsing vanuit de tuin van de buren overleeft en staan nu volop in de knop! Maandag was het t-shirts, korte broeken en goed uitpak- en sjouwweer. De dagen die volgden waren wat wisselvalliger, maar goed genoeg om met z'n allen flink in de tuin te werken en onze kasten weer in elkaar te zetten en onze spullen een nieuwe plaats te geven. Aan het einde van de week begon (ook hier) het slechte weer. We hadden geen week later moeten verhuizen! De dagen die volgden viel er veel regen en zelfs wat hagel en natte sneeuw. Tussen de natte perioden door, als de zon schijnt is het heerlijk en zijn er prachtige vergezichten te bewonderen met de toppen van de Apennijnen door sneeuw bedekt. Het slechte weer gaf ons ook de kans om lekker binnen de boel op orde te brengen. Alle dozen zijn nu uitgepakt. De kasten staan op hun plek (nadat ze alle kamers hebben gezien) en de eerste schilderijen hangen.
We hebben in de loop van de jaren natuurlijk veel te veel spullen hier verzameld, dus gaan we nu maar eens wat weggooien. Tijdens het uitspitten van dozen die al 5 jaar ingepakt stonden (i.v.m. onze eerste afreis in 2002 naar Magnoni), trok ons hele leven aan ons voorbij. Veel foto's, ansichtkaarten en brieven, werkstukjes van toen we 6 waren.

Zaterdag zijn onze eerste gasten gearriveerd. We hebben het even rustig tot eind april. Dan zitten we de 2 weken van de meivakantie helemaal vol en doen we ook nog een kookcursus. En in de tussentijd lopen de reserveringen door. We denken dat dat te maken heeft met onze bijdrage aan een bewaarboekje over leuke logeeradressen in Italië bij het tijdschrift "Smaak van italië. We staan precies op de middenpagina! En we hebben vandaag een lijstje gemaakt met wat er nog moet gebeuren aan de appartementen om klaar te zijn voor de grote intrek. Veel schilderwerk aan de ramen en deuren! We hoeven ons niet te vervelen hier...

Amsterdam, 22 februari 2008

Ons Amsterdamse huis is verkocht! En daarmee wordt ook ons vertrek naar Italië nu definitief. Het gaat precies volgens het droomscenario zoals we dat ons van te voren hadden voorgesteld. Op 15 maart aanstaande gaat de laatste huisraad in een paar bestelbussen, leveren we ons appartement op het Java-eiland leeg op aan de volgende bewoners en rijden naar Barchi.

Omdat we voorlopig niet terugkomen moeten we eigenlijk alles in kannen en kruiken zien te krijgen. Dat betekent nog tientallen adreswijzigingen schrijven en een heleboel zaken regelen bij de gemeente, belastingdienst, verzekeringsmaatschappijen e.d. Bovendien komt bij de verkoop van ons huis hier ook nog het een en ander om de hoek kijken… Verder nog even een bezoek aan de dokter en de tandarts, onze auto APK laten keuren et cetera.
En dan zijn er tussen de bedrijven door ook nog een heleboel vrienden waar we het glas mee willen heffen. We organiseren een verhuisborrel vlak voordat we beginnen met inpakken.
Last but not least legt Emile ook nog de laatste hand aan een opdracht voor de gemeente Amsterdam. Pas drie dagen voor ons vertrek is hij vrij. Dat verhoogt de stress nog even, maar dan zijn we ook echt klaar in Nederland.

De ANWB, die vorig jaar bij ons op bezoek is geweest, heeft het verhaal over ons in De Kampioen nu op de planning staan voor november 2008. Dat duurt nog even, maar het komt ons wel beter uit. Stel je voor dat het dit voorjaar was geplaatst, dan hadden we heel veel mensen moeten teleurstellen. Montesoffio zit in de mei- en zomervakantie al helemaal volgeboekt. We zijn ook blij dat de kookcursus doorgaat. We hebben er reuze zin in en verwachten zelf ook nog veel te leren van Peter, degene die de cursus gaat begeleiden.

Vanaf nu zullen we ons journaal alleen nog in Italië schrijven.  

Amsterdam 31 december 2007

Alles over onze belevenissen in 2007 kun je vinden in onze Nieuwsbrief 2007.

Amsterdam 1 november 2007

Terug in Amsterdam en ook hier ontzettend veel te doen.

Zondag, 28 oktober zijn we teruggereden naar Nederland. Zonder files of iets de eindstreep gehaald. Emile gaat maandag weer naar zijn werk en ik heb even nodig om te acclimatiseren in Amsterdam na een half jaar Montesoffio.
Uitgerekend deze dag besluit onze bovenbuurman te beginnen met de verbouwing van zijn badkamer. De eerste 2 dagen zit ik in een heftig gedril en geboor. Ik kan het niet aanhoren en vlucht het huis uit.

Fietsend door Amsterdam, kom ik allerlei nieuwbouw tegen die er een half jaar geleden nog niet stond…En er zijn ook opeens hekjes geplaatst op mijn binnendoor fietspad. Waarom worden er overal hekken en andere obstakels geplaatst? Tijdens mijn urenlange wandelingen rond Montesoffio ben ik niet één hek tegengekomen. Geen erfafscheiding geen verbodsbord, (alleen dat er niet gejaagd mag worden). Je bent vrij om te gaan waar je wilt. Dáárom wil ik naar Italie.

De bovenbuurman doet het nu rustig aan en ik kan thuis aan de slag. Ik ga niet meer aan de slag voor een baas want ik hen alle tijd nodig voor ons eigen bedrijf. Het eerste wat nu moet gebeuren is ons huis te koop zetten. Omdat we dat grotendeels zelf doen, kost het veel tijd en aandacht. Daarnaast moeten de websites aangepast worden. Van veel gasten hebben we mooie foto's ontvangen die we op de website gaan plaatsen. Ook hebben we nu eindelijk professionele foto's van (bijna) alle appartementen.

De hele administratie van het afgelopen seizoen moet verwerkt worden en ons klantenbestand moet bijgewerkt worden. Voor het voorjaar staan wederom kook- en schildercursussen gepland. We moeten afspraken maken met de koks en kunstenaars. De eerste boekingen voor volgend jaar zijn al binnen. Pas na de Kerst zal het echt hard gaan.

Barchi 26 oktober 2007

Klaar voor de terugreis naar Amsterdam…. en eigenlijk ook weer niet, want er kan/ moet nog zoveel gebeuren.

Emile en vriend Frans zijn deze week gekomen om de tuin flink op te ruimen. Met al het houtafval worden grote vreugdevuren gemaakt die in de weide omtrek te zien zijn.
Van onze lieve "buren" achter ons krijgen we wat jonge aanplant. Kersen-, noten- en vijgenbomen. We zijn ontzettend benieuwd of ze gaan overleven, want we hebben ze niet al te zachtaardig uit de zware kleigrond getrokken. Zelf hebben we heel veel stekjes van oleander en vijgenbomen in water gezet, zodat ze wortel kunnen schieten.
Zo langzamerhand begint het wel steeds meer tuin te worden.

Twee weken ben ik alleen geweest op Montesoffio en heb toen de hond, Jacob, van onze buren te logeren gehad. Dat was voor mij een reden om eindelijk op ontdekkingstocht te gaan in onze omgeving. Iets waarvoor we nog nooit tijd hadden genomen. Ik heb heerlijke wandelingen gemaakt en allerlei "paden" ontdekt die we in kaart gaan brengen voor onze gasten. Al kan dat nog lastig zijn, want vaak is een pad een trekkerspoor, wat zomaar opeens verdwenen kan zijn als het land omgeploegd is. Dat maakt het wel avontuurlijk.
Ook heb ik kunnen wennen aan mijn eigen huis in de stilte in de nacht. Als ik met Jacob een laatste wandeling maakte voor het slapen gaan in de door de maan beschenen velden.

Al het tegelwerk, rond het huis, is in de afgelopen 3 weken gelegd. Wat een verbetering! We zijn erg blij met het resultaat. Ook de smid heeft na 2 jaar eindelijk de tegelkachel in onze huiskamer aangesloten. Hij is natuurlijk meteen aangestoken maar omdat we nog steeds geen deuren in ons huis hebben, vervliegt alle warmte snel. De restauratie van de kleine oude stal en de houtoven laat op zich wachten. Door de grote droogte van het afgelopen jaar is de kleigrond ingeklonken en het gebouwtje is nog meer verzakt geraakt. Nu is de grond weer te nat zodat de graafmachines erin wegzakken. Ach we zijn er aan gewend geraakt…. Ook de kweker vind het te nat om de bestelde nieuwe jonge bomen te plaatsen. Deze komen aan de achterzijde van het huis te staan zodat we ook daar schaduw hebben.

De week met de ANWB was een groot succes. Emile was er speciaal voor overgekomen en we hadden gelukkig de tijd om ze uitgebreid te begeleiden samen met onze andere gasten die model hebben gestaan voor de foto's.
Ze zijn erg enthousiast over Le Marche en onze plek. Het artikel, van 5/6 pagina's zal begin 2008 in De Kampioen verschijnen. Spannend!

Rond 15 december gaan we terug naar Montesoffio. Even checken wat er zoal gaande is. Kijken of onze aanplant het overleeft heeft en als het niet te koud is, gaan we onze huisdeuren schilderen.

Barchi 4 Augustus 2007

Eindelijk een ochtend regen en onweer. Goed voor de tuin en om wat binnenklussen aan te pakken.

Na maanden van grote droogte en hittegolven is de maand augustus wat aangenamer qua temperatuur met af en toe wat regen. De tomaten, courgetten, mais e.d. beginnen als kool te groeien. En niet te vergeten het gras! Zo mooi als het er begin juni bij lag is het nog niet, maar de tijd van het dorre droge stoffige gazon lijkt voorbij, in ieder geval voor dit jaar.

Over de bezetting van onze appartementen en kamers hebben we niet te klagen. Vanaf de dag dat we hier eind april jl. aankwamen, hebben we gasten gehad en alle records van vorig jaar zijn gesneuveld.

Deze hele week zitten we helemaal vol met 41 gasten. Ouders, peuters, kleuters en baby's.
We hebben in juli diners in de tuin gehad met rond de 40 personen. Enkele van onze gasten van  vorige week kwamen terug voor het gezamenlijke diner in de tuin. Gisteren voor het eerst deze zomer binnen gegeten in de salone, inmiddels fris geschilderd, opgeruimd en opgepimpt met prachtige artdeco lampen aan de muur.

Alles functioneert zoals we hadden bedacht. Het zwembad en de trampoline zijn continu in gebruik. Wij hebben vertrouwen in de toekomst.
Reden genoeg voor ons om de vervolgstappen voor de afwerking van het huis en de tuin te gaan zetten. Half september wordt het looppad langs het huis en bij het zwembad betegeld en de twee terrassen in de tuin.
De smid heeft tegen die tijd een extra trap naar het zwembad en een paar mooie nieuwe hekwerken geplaatst. We hebben weer met de aannemer een rondje over het terrein gemaakt en afgesproken dat hij zijn laatste werkzaamheden voltooid in oktober. Maar eerst zien dan geloven, want het blijkt lastig om de werklieden aan het werk te krijgen voor de laatste loodjes. Ze komen vaak kijken wat er (nog) moet gebeuren en beloven dan snel terug te komen, maar dan...domani, doppo domani, ….
In oktober gaan we met vrienden de tuin een opknapbeurt geven. Bomen en struiken planten en de olijf- en fruitbomen snoeien.

De geplande kook- en schildercursussen voor dit najaar, hebben we  afgeblazen wegens gebrek aan belangstelling. Het was ook wat kort dag om daar voldoende promotie voor te doen. Daar komt volgend jaar verandering in!

Een enorme opsteker is, dat half september de ANWB voor een rapportage bij ons langskomt. We hebben een heel programma voor de journaliste en onze gasten klaarstaan. We hebben een rondleiding bij een pastafabriek, we gaan wijn proeven, kijken hoe ze het lekkerste ijs van Fano maken en in onze eigen keuken gaan we samen 's-avonds 1 - 2 keer een heerlijk 4 gangendiner bereiden.

Je ziet, voor ons is het seizoen nog niet afgelopen. Het is hier trouwens nog heerlijk weer en we genieten volop van de rustige nazomer…..

Barchi juni 2007

Hoogste tijd voor een terugblik op de afgelopen periode want sinds ons laatste bericht is er alweer veel gebeurd en eerder dan gepland en verwacht hebben we onze eerste gasten mogen ontvangen.

Zaterdag 21 april rijden we weg uit Amsterdam. Pas in de winter zal ik (Anja) weer terugkeren. Ons vertrek is weer eens later dan voorgenomen. Het kost veel tijd om de auto en aanhanger op een economische én veilige manier in te pakken en ons huis in Amsterdam moeten we opgeruimd en netjes achterlaten, omdat we dat voor een half jaar verhuurd hebben.

Enfin, om 24.00 uur precies gaan we op weg naar Montesoffio. Zoals gewoonlijk rijden we 's-nachts om de drukte op de weg te vermijden. Desondanks komen we nooit zo snel vooruit door de vol geladen auto en aanhanger.

In de loop van de middag, bij Milaan worden we gebeld door mensen die heel graag diezelfde avond al bij ons willen overnachten. Ach waarom ook niet… We hebben ze nog wel even voorbereid dat de boel nog opgestart en schoongemaakt moet worden, maar dat vinden ze geen probleem.

Vanaf die tijd zijn er doorlopend gasten. Emile blijft 2 weken, dus dat wordt even hard aanpoten om alles op de rit te zetten. De tuin heeft nu even voorrang, want voor je het weet is het voorjaar voorbij, te droog en de zon te heet om de planten aan te kunnen laten slaan. Maandag gelijk graszaad, een freesmachine en grasmaaimachine gekocht en al het knie hoge onkruid weggemaaid. Dinsdag en woensdag is het hard werken om de zware kleigrond rond het huis om te ploegen, van stenen te ontdoen en te egaliseren, voordat we het gras in kunnen zaaien. Nu  nathouden en toekijken. Na een week worden we helemaal blij van de eerste sprietjes die boven de grond uitkomen! Behalve het gras kleden we de tuin ook aan met Geraniums (uit Nederland)  en stekjes van groenten die ik op ons balkon in Amsterdam heb gekweekt.... Nu, 6 weken later,  hebben we gras voor de deur, bloeiende geraniums en de eerste boontjes kunnen worden gedopt.

Het 'opstarten' van het huis gaat zonder veel problemen. Binnen is het droog en schoon gebleven, alleen de grote hoeveelheden vogeltjes rondom het huis en onder het dak ("het lijkt wel een volière") gooien 'roet in het eten', of eigenlijk nestjes in de schoorstenen, waardoor de ventilatoren van de badkamers en CV-ketels niet meer werken. Met man en macht worden de problemen verholpen. De 'schaduwkanten' van het wonen op het platteland, waar de natuur tientallen jaren zijn gang heeft kunnen gaan.

Voor de zomervakantie begint en het huis volstroomt willen we ook nog een paar andere klussen rond het huis geklaard hebben. De toegangsweg naar het parkeerterrein en de trappen naar het zwembad moeten worden opgeknapt. De trampoline krijgt een definitieve plaats en wordt ingegraven in het lager gelegen deel, naast het zwembad. Rondom het zwembad zelf hogen we de grond op en zaaien we ook gras in .

Na  2 weken gaat Emile weer terug naar Nederland om zijn werk daar weer op te pakken. In de maand mei zal hij een paar keer op en neer reizen. Met Hemelvaart is hij er weer een paar dagen en met Pinksteren komt hij een week met zijn zus en broer. Met z'n allen wordt ons laatste schilderproject in het huis uitgevoerd: de Salone. Het is nog even zoeken naar de kleur die de balken aan het plafond moeten krijgen, maar het lukt allemaal in een week. En we zijn ontzettend blij met het resultaat! Eindelijk kunnen de eikenhouten tafels en stoelen uit de opslag gehaald en op hun plaats gezet. De bijgebouwtjes worden  opgeruimd en alle los slingerende gereedschappen en materialen krijgen een eigen plek. Heerlijk! Verlichting en verdere aankleding gaan we in juli doen als Emile weer terugkomt.

Ik zit nu samen met Emile zijn moeder, Jes, op Montesoffio. Jes is dagelijks bezig achter de naaimachine om 30 overtrekken te maken voor de boxsprings. Ik houd de tuin en de appartementen bij en tussendoor maak ik tijd om voor de aanwezige gasten ontbijten en diners te bereiden. Volgende week gaat het zwembad open en dat betekent meer dagelijks  onderhoud.

Na een week wat minder weer te hebben gehad en gisteren eindelijk een regenbui (prima voor de tuin en het klussen!), schijnt de zon weer volop en geniet ik van de zang van de Merel in de boomtop. Ditzelfde riedeltje hoor ik rond middernacht nog een keer als de nachtegaal het overdoet. Tevreden kan ik dan de dag overdenken en mijn programma voor de volgende dag opstellen.

Amsterdam 15 april 2007

Hoewel het erg droog was in Le Marche hebben we tijdens ons laatste bezoek in maart de eerste tulpen uit zien komen, nu de rest van de tuin nog... Binnenkort gaan we weer terug naar Italië om verder te werken aan de tuin, de 'salone' af te maken en ons voor te bereiden op een ongetwijfeld wederom succesvolle zomer. Over belangstelling hebben we in ieder geval niet te klagen. De eerste gasten komen al in de laatste week van april en vooralsnog gaan we ervan uit dat we tot eind oktober gasten zullen hebben. We hebben besloten dat Emile in ieder geval nog een jaar voor Regio Randstad blijft werken en dat we nog één keer in Amsterdam gaan overwinteren, maar dat duurt nog wel even.... 

Amsterdam 18 januari 2007

Na enkele weken Amsterdam zijn we tussen Kerst en Nieuwjaar naar Montesoffio gegaan, om te kijken of alles goed ging op ons landgoed en om een begin te maken met het inrichten van onze eigen plek in het huis. Dagen vlogen weer voorbij en werden gevuld met het in elkaar zetten van kasten, slepen van bedden en ook in de tuin rondom het huis konden we ons volop uitleven. Op Oudejaarsdag waren we alweer terug in Amsterdam voor onze laatste jaarwisseling in ons huis op het Java-eiland. In maart gaan we kijken of de bloembollen zijn aangeslagen.

Amsterdam 22 december 2006

Alles over onze belevenissen in 2006 kun je vinden in onze Nieuwsbrief 2006.

Barchi 14 september 2006

De laatste 2 weken heb ik (Anja) wat rust gevonden om zelf te genieten van wat we hier allemaal hebben neergezet. Aan de voorkant van ons huis, onder het afdak met m'n gezicht gericht op Barchi, wat even verder op uitrijst boven onze wijngaard. De wijngaard waar de zwaluwen druk overheen cirkelen en met de druiven die op knappen staan en binnenkort geplukt gaan worden. Het belooft een goed wijnjaar te worden.

Ik besef wat een rijkdom we hiermee hebben, met dit leven. We hebben alleen maar leuke gasten gehad, die zo enthousiast waren over de appartementen, de inrichting en de gezamenlijke maaltijden. We hebben 2 weken helemaal vol gezeten, meer dan 30 mensen tegelijkertijd, ook dat blijkt goed te gaan. Tenzij je gewend bent aan een vrijstaand huisje achteraf voor jezelf,  dan is het even wennen. Iedereen vond wel zijn plek op het landgoed en mensen vonden het ook gezellig met elkaar, omdat het ook zonder elkaar kon.

Emile is druk aan het werk in Nederland, vol overgave voor de randstadoverheden, maar ik weet dat hij het liefst hier zou zijn. Ik sta er alleen voor maar voel me niet alleen. Met onze gasten heb ik levendige gesprekken en we drinken samen lokale wijn. Omdat iedereen het zo gezellig vindt zorg ik minstens 1 keer in de week voor een gezamenlijk diner. Tussendoor breng ik de discipline op om dagelijks in mijn Italiaanse lesboeken de werkwoordsvormen door te worstelen. Hoe frustrerend is het dan als ik in gesprek met de aannemer (want het werk aan ons eigen huis en bijgebouwen is nog niet af) weer de verkeerde persoonsvorm gebruik, waardoor hij dingen voor mij gaat doen, die ik eigenlijk zelf wilde regelen. Het verschil tussen "posso telefonare"  of "poi telefonare" ("ik kan bellen"  of  "kan jij bellen"…).

De eerste boekingen voor volgend jaar komen al binnen, dat is toch een heerlijk gevoel. Omdat we een boeking kregen voor deze Kerst hebben we besloten ook met Kerst en Oud-en-Nieuw open te gaan. Dus als jullie nog een leuke eindejaarsafsluiting willen mee maken…..alles kan op Montesoffio.

Amsterdam 10 augustus 2006

De kop is eraf! Net zoals in de televisieseries kwam het uiteindelijk toch nog op de laatste momenten aan, maar onze eerste gasten konden we zoals beloofd laten genieten van een heerlijk zwembad en picco bello appartementen en B&B kamers. De laatste weken waren zwaar maar het resultaat is fantastisch en geeft veel voldoening en nieuwe energie voor het vervolg: de tuin en de bijgebouwen. Uiteindelijk kwam dus alles nog op z'n pootjes terecht. De ENEL die in de eerste week van juli de aanvoer van voldoende elektriciteit toch nog op orde bracht. De loodgieters en elektriciëns die zorgden voor goede douches en elektra. De vloerenleggers en timmermannen die een prachtig parket hebben gelegd en talloze houten ramen, luiken en deuren hebben gemaakt. En niet te vergeten de chauffeur die met kunst en vliegwerk zijn enorme oplegger met 80 m3 huisraad voor ons huis wist te manoeuvreren. Wat een gigantische berg spullen! We hebben ruim een maand nodig gehad om het meeste op z'n plek te krijgen (bedden, lampen, tafel, stoelen etc. etc.), de rest volgt als we ons eigen appartement af hebben.... Bij dit alles hebben we vanaf begin mei continu ongelofelijk veel hulp gehad van familie en vrienden die zich keihard in het zweet hebben gewerkt om alles op tijd af te krijgen. FANTASTISCH!

Inmiddels zit het Montesoffio al weken bijna helemaal vol met enthousiaste gasten(!), moest Emile weer terug naar Nederland om zijn werk daar weer op te pakken en runt Anja het landgoed met hulp van (nog meer) familie en vrienden. De komende maanden staan vooral in het teken van het afmaken van ons eigen huis, het verhelpen van kinderziekten en het verder verfraaien van het huis, voorzover de verzorging van de vele gasten dat toelaat. Daarna gaan we verder aan de inrichting van de tuin en rondom het zwembad.

Amsterdam / Barchi 18 juni 2006

Morgen is het zover: de grote verhuizing. In Italië worden volgende week de keukens geplaatst en zijn ze al een eind op streek met de vloeren op de bovenverdieping. Ook de ENEL maakt nu echt werk van de elektriciteitskast en aan het zwembad wordt de laatste hand gelegd. Hoog tijd om de huisraad - die al enige tijd in Nederland bijna compleet klaar staat voor verhuizing - naar Italia over te brengen. En dan gaan de laatste twee weken voor de opening in...  

Amsterdam / Barchi, 4 juni 2006

Er zit nu goed schot in de zaak. Vanaf 1 mei pakken we op twee fronten de laatste fase van de verbouwing en inrichting aan. Anja in Barchi en Emile in Amsterdam. Alle leidingen rondom het huis zitten inmiddels in de grond. Gas, water en de riolering zijn aangesloten. Alleen voor de aanleg van een nieuwe 'elektriciteitcentrale' is het nog even wachten op de Enel... Voor de telefoon zijn we voorlopig aangewezen op 'GPRS'. Ondertussen worden met man en macht de appartementen en B&B kamers geschilderd, zodat in de loop van deze maand de keukens en het sanitair kunnen worden geplaatst en de houten vloeren op de eerste verdieping kunnen worden gelegd. Eind deze maand gaat het grootste deel van de huisraad in een grote oplegger naar Barchi en vindt de feitelijke inrichting plaats. De finale afwerking en verfraaiing van huis en de tuin zal nog wel enige maanden vergen...

Amsterdam, 10 mei 2006

In Koninginnenacht bepakt en bezakt vertrokken naar Italië voor de laatste loodjes. Met een volle auto en aanhangwagen in het vakantieverkeer door Zwitserland was geen pretje, waardoor we pas rond middernacht bij ons huis aankwamen. Weinig te zien in het donker dus eerst de bedden naar binnen gebracht en gelijk gaan slapen. Volgende ochtend huis doorgelopen en moeten constateren dat ze minder ver waren dan we hadden gehoopt. Het bleek veel te hebben geregend waardoor de zware vrachtauto's niet dicht genoeg bij het huis konden komen en de graafmachines niet aan het werk konden voor al het leidingwerk. Al het werk had daardoor vertraging opgelopen. In de eerste week dat wij er waren was het goed weer en het werk vorderde gelijk zienderogen. Wij staan nu aan de lat om zo snel mogelijk het huis te schilderen, zodat de aannemer verder kan met het plaatsen van de keukens en het sanitair en de vloeren kunnen worden gelegd. Een heidens werk, maar met de hulp van familie en vrienden moet het lukken. En nu maar hopen dat het droog blijft, want 1 juli komen de eerste gasten...

Amsterdam, 3 april 2006

Afgelopen weekend een weekend naar Barchi geweest. Jeannette, onze steun en toeverlaat in Italië, had de aannemer, de loodgieter, de elektricien en de keukenleverancier 'ontboden'. Met hen het hele huis doorgelopen en de laatste puntjes op de i gezet. Nog wat extra stopcontacten in onze keuken en hier en daar nog een waterleiding erbij. Nu kan het nog.

Er is in één maand tijd ontzettend veel gebeurd. De oude antieke voordeur is gerestaureerd en teruggeplaatst. De raamkozijnen zijn geplaatst en enkele buitendeuren hangen inmiddels ook op hun plaats. De tegelvloer op de begane grond is gelegd, alle kamers in het huis zijn gestukt en wachten op hun verfbeurt. Deze week wordt de buitenmuur van het achterhuis afgemaakt, worden de vloeren op de eerste verdieping gestort en wordt de rest van de koziijnen geplaatst en van glas voorzien. De komende weken gaat de tuin helemaal op de schop voor het aanleggen van de gas-, water- en electriciteitsleidingen en het rioleringssysteem. Daarnaast moet er ondergronds ook nog een enorme gastank worden geplaatst.

We zijn nu aan het aftellen om op 1 mei met hulp van familie en vrienden eindelijk zelf aan de slag te kunnen gaan, om te beginnen met het schilderwerk (ca.1500 m2!) waarna de keukens kunnen worden geplaatst en de C.V. ketels opgehangen. In dezelfde periode wordt het zwembad aangelegd, 12 meter lang en 6 meter breed. Als het voorbereidende werk is gedaan  staat het zwembad er in een paar dagen. Hebben we in ieder geval wat verkoeling en ontspanning tijdens het harde werken.

Amsterdam, 3 maart 2006

De Voorjaarsvakantie aangegrepen om weer een week op ons landgoed te gaan werken. Echt mooi weer werd het niet, maar wel een goede temperatuur om stevig door te werken. Na een week waren alle fruitbomen en de helft van de olijfbomen gesnoeid. Ondertussen werkten de stukadoors onverdroten verder aan de metamorfose van de appartementen. Wij gingen verder met de restauratie van de oude deuren en de eerste serie ijzeren spanten van het dak werden opgeschuurd en in de lak gezet. Tenslotte weer de nodige leveranciers bezocht voor onder andere een tegelkachel, een open haard en een super zwembad. Het bad voor onze eigen badkamer hadden we uit Nederland meegenomen, omdat de standaard maten in Italië voor veel van dit soort zaken toch gauw 10 centimeter kleiner zijn....

Amsterdam, 31 december 2005

Een weekje Italië zit er al weer op. Wat vliegt de tijd toch voorbij! Gelukkig was het een week met veel mooi weer, zodat we heerlijk buiten in het zonnetje verder hebben kunnen werken aan de deuren. Afgelopen week ook uitgebreid gesproken met de electricien en de loodgieter en met hen het hele huis doorgelopen. Half januari moeten alle leidingen in de muren zitten want dan gaan ze stukadoren. De laatste dag van ons verblijf sloeg het weer om, werd het kouder en begon het te sneeuwen. Hopelijk blijft het de komende winter goed weer, zodat het werk gewoon door kan gaan.

Amsterdam, 20 december 2005

Op de vooravond van Sinterklaas weer even op en neer geweest naar Italië, dit keer met het vliegtuig vanuit Frankfurt. Er zit nu flink schot in de zaak! De electriciteitleidingen zijn  grotendeels aangelegd en de loodgieter is begonnen. Ook de kozijnen, ramen en deuren bleken al klaar te staan, we moesten alleen nog een mooie kleur uitkiezen. Als de metselaars met de raam- en deuropeningen klaar zijn, kunnen ze het huis hopelijk begin januari dichtmaken. Vanavond gaan we weer met de auto naar Barchi voor het laatste krap- en schuurwerk aan de oude binnendeuren. Als het niet te winderig en te koud in het huis is  kunnen we misschien ook een begin maken met het schuren en lakken van de oude spanijzers die straks de plafonds gaan sieren.

Amsterdam, 2 november 2005

Gepakt en bezakt zijn we vrijdagavond 14 oktober weer naar Italie gegaan. De auto vol met teakhouten tuinmeubels, servies, badkamerlampen en 14 verchroomde hang-toiletborstels. Alles wat we nu al kunnen verhuizen, slaan we op bij ons huis.

We wisten dat het huis al deels zijn kleur had gekregen, maar dat het zo mooi zou zijn….We hebben gekozen voor een terracotta /oranje-achtige kleur. Met het draaien van de zon verandert ook de kleur van het huis mee. Van licht naar donker. Het bovenste en voorste gedeelte van het huis staat nu in kleur. Om de lengte van het huis te 'breken', wordt de achterkant van het huis opgetrokken in baksteen. Ook de oude trap naar het bordes aan de voorkant is weggehaald en het aanzicht is direct veel statiger!

Het was een uitstekende planning om te gaan. Want de laatste hand werd gelegd aan tussenwandjes en muurtjes en hier konden we dus mooi in bijsturen. Deuropeningen zijn weer dichtgemetseld en op een andere plek gemaakt omdat dat qua indeling beter uitkwam. Raamopeningen zijn in de muur geslagen daar waar ze vergeten waren……en we hebben wat leuke details kunnen aanbrengen in diverse kamers.

De volgende stap is het aanleggen van elektriciteit en de aan- en afvoer van water in keukens en badkamers. Daarvoor hebben we voor alle appartementen de lichtpunten en stopcontacten aangeven en uitgedokterd waar de baden, wastafels en toiletten moeten komen. Met een blik verf en een kwast hebben we alles op de binnen- en buitenmuren en plafonds aangegeven. Best moeilijk in een kale ruimte!

Iedere keer als we op onze plek zijn, worden we doordrongen van de stilte en de rust en de uniek mooie plek die we toch hebben weten te vinden en uitgekozen.

Amsterdam, 4 oktober 2005

Onze trip in september strandde in Milaan. Na 1000 kilometer bleek het onverantwoord om verder te rijden met de auto, omdat de dynamo en de accu stuk waren. Een nieuwe dynamo zat er niet in, maar gelukkig konden we met alleen een nieuwe accu in ieder geval weer terug komen in Nederland. Twee dagen later wel weer nieuwe foto's ontvangen uit Italië en het bericht dat de verbouwing goed op schema ligt. Punt van zorg blijkt wel dat ons plan voor hoge schuine plafonds op de eerste verdieping in het achterhuis technisch niet haalbaar is. Ideeën genoeg, maar in de herfstvakantie gaan we eerst zelf kijken. Hopelijk dan zonder autopech.

Amsterdam, 12 september 2005

Aan de vooravond van alweer ons volgende bezoek aan Barchi, even terugkijken naar wat in de zomer is gebeurd. Toen we half juli bij ons landgoed aankwamen waren we blij verrast met de vorderingen. Alle buitenmuren stonden inmiddels, het huis stond helemaal in de steigers en ze begonnen net aan de renovatie van het dak. In het achterhuis was de tussenvloer gestort en waren ze druk doende met het maken en volstorten van de bekistingen voor de acht binnentrappen en het opmetselen van de binnenmuren. In grote lijnen konden we nu zien hoe het straks van binnen gaat worden en hoe we de keukens en badkamers daarin zouden kunnen passen. De eerste gang was dan ook naar de keukenleverancier om de offerte rond te krijgen en te ondertekenen. Voor de exacte inpassing van de keukens heeft onze leverancier inmiddels kontakt opgenomen met de aannemer. Een andere beslissing die we moesten nemen was of we de houten vloeren op de eerste verdieping zelf zouden gaan leggen of dat we dat zouden laten doen. We hebben gekozen voor het laatste. Doorslaggevend was dat we een redelijk goede deal konden maken voor het leggen en lakken van een prachtige vloer en we beseffen dat we onze handen in het voorjaar al overvol zullen hebben aan de inrichting van het huis. Waar we wel zelf al een begin mee hebben gemaakt is het opknappen van alle oude deuren in het huis. Een hels karwei, maar met een heel mooi resultaat. Ook mooi wordt de buitenkant van het huis waarvoor we de kleuren van de bakstenen en het pleisterwerk moesten uitkiezen. Wellicht kunnen we volgende week het resultaat al aanschouwen, en anders wel als we medio oktober weer gaan, want dan moeten volgens de planning het dak en de buitenmuren af zijn. We zijn benieuwd......    

Amsterdam, 2 juni 2005

Tijdens ons bezoek in mei hebben we (eindelijk) met eigen ogen mogen zien dat er schot in de zaak zit. De fundering, vloeren en afvoerleidingen op de begane grond zijn gereed. Op de foto's uit Italië van eind mei is te zien hoe het er nu mee staat. Voor de keukens hebben we de tekeningen gemaakt en offertes aangevraagd en ons bezoek was een mooie gelegenheid om weer een deel van onze wijn- en olijfolieoogst mee te nemen naar Nederland. Op de terugweg naar Nederland in Bologna hebben we de mogelijkheden van Ikea verkend en begonnen met de aanschaf van linnengoed. In juli gaan we weer.

Amsterdam, 14 april 2005

Gelukkig! De winter is nu echt helemaal voorbij en Paolo, onze aannemer, is weer volop bezig! Wij gaan de derde week van mei zelf kijken en verder met het uitzoeken van de badkamers en keukens.

Amsterdam, 19 maart 2005

De verbouwing komt nog maar heel traag op gang! Toen wij in december 2004 voor het eerst naar Italië gingen om te bekijken hoe het werk vorderde, bleek er weliswaar een begin te zijn gemaakt, maar de verbouwing lag ook al / weer stil.....

De begane grond was wel al helemaal ontdaan van alles wat herinnerde aan de aanwezigheid van koeien en een paar decimeter uitgegraven. Alleen moest er nu weer worden gewacht op (nog meer) vergunningen om verder te kunnen met de fundering van het huis. Ook de balen hooi die nog in het achterste deel lagen moesten eerst weggehaald door de boer, voordat verder kon worden gegraven en natuurlijk kwamen de Kerstdagen en de jaarwisseling er ook alweer aan....

Enfin, we zijn nu drie maanden verder en er is sinds 100 jaar nog niet zoveel sneeuw gevallen in Midden-Italië als in de afgelopen maanden en het was ook nog eens veel te koud om beton te kunnen storten. Op de paar foto's die we uit Italië toegezonden kregen, stond dus ook alleen heel veel sneeuw. kortom, de aannemer is nog niet veel verder. Hij had gepland in april het huis in de stijgers te zetten en aan het dak te beginnen, als hij op de begane grond klaar was met de fundering en het hakken, breken en metselen. Wij hopen dat nu het voorjaar is aangebroken hij de schade snel kan inhalen.

Voor ons had het gezien de weersomstandigheden geen zin om naar Italië te gaan. Nu de bouwwerkzaamheden weer zijn begonnen, maken wij ons op voor een bezoek aan Barchi in de eerste week van mei, om weer eens met eigen ogen te zien hoe het ervoor staat. Ook op de agenda staan het uitzoeken van keukens voor de appartementen en het afhandelen van de laatste details voor de inrichting van de badkamers.